Limits of mind & soul...

Μαύρο πετσί, πέτο στυγνό και τα δευτερόλεπτα δεν έφταναν αλλά έπρεπε να φτάσουν... Ξεγυμνώθηκε η αλήθεια, ξεγυμνώθηκε η φύση, η ίδια, δεν θυμάται πια, από που ήρθε και πού πάει. Μόνο πίσω... Μόνο πίσω εκεί που γεννιόταν ήθελε να βρεθεί. Χιλιόμετρα πίσω.Εκεί που ξερει πως την αγαπούν και την νοιάζονται. Εκεί πηγαινε, για εκεί ετρεχε, εκει σερνόταν κι εκεί σκόνταψε... Δεν έφτασε η ψυχή. Η ανάσα δεν έφτανε να τρέξεις. Δεν έφτανε το σάλιο να βρέξει το λαρύγγι να φωνάξεις να μη σε προλάβει η στιγμή. Η ζωή η ίδια. Κι εκεί πάνω στο βρώμικο δρόμο, δεν έφτανε το κλάσμα του δευτερολέπου να γυρίσεις να κοιτάξεις πίσω, τι αφηνες, τί άφησες και πού πας. Δεν έφτανε. Δεν εφτασες ποτέ... Δεν πήγες ποτέ όπου ήθελες να πας, δε σε περίμενε κανείς. Δεν ήταν η στιγμή. Δεν ήταν η χαρά. Δεν ήταν ούτε η λύπη. Δεν ήταν η στιγμή. Δεν ήταν ούτε ο στόχος ούτε ο προορισμός. Σου διαλέχτηκε, έτρεξες και πήγες προς τα κει κυνηγημένος. Να σώσεις το λυγμό που ανέβαινε και δεν ήθελε να βγει να σου δείξει πόσο αδύναμος...

Το φιλί είναι ακριβό. Δεν το δίνεις όπου να’ναι ούτε στο δίνουν όπου κι όπου. Και μιας και υποσχέθηκα οτι αυτό τον μήνα τα posts θα απέχουν απο κοινωνική ευαισθησία, ένα έχω να πω. Ψάξτε να βρείτε το φιλί... Πέρασες καλά; Ήπιες τα ποτά σου; Φασώθηκες; Ναι, αλλά το φιλί τί σου είπε; Σου δώθηκε; Το πήρες; Το ενιωσες; Εδω, φιλαράκι, δεν μιλάμε για το γλωσσόφιλο... μιλάμε για το φιλί... Και δεν έχει να κάνει με το φιλί που σου δίνουν στο στόμα σου. Έχει να κάνει με το φιλί που σου δίνουν στο μέτωπο και συ το νιώθεις στο πουλί σου αν είσαι άντρας και στο μουνί σου αν είσαι θυληκό... Είναι ακριβό το γαμίδι, και δεν το νιώθει ο άνθρωπος αν δεν είναι Άνθρωπος. Και δεν το δίνει άνθρωπος αν δεν είναι Άνθρωπος. Καταλαβαίνεις την διαφορά όμως Άνθρωπε; Τί σόι άνθρωποειδές είσαι αν δεν καταλαβαίνεις την διαφορά; Καλημέρα... να συστηθώ. Είμαι το φιλί. Αυτό που σε μάγεψε χτες βράδυ. Μ’ενιωσες; Εκει ήμουνα... Άλλα δεν με ενιωσες και το κατάλαβα... Και ορκίστηκα γι’αυτό και μόνο να μη με ...

Γκρινιάζω. Για τις φωτιές, για τις εκλογές, για τα Ζωνιανά... Μα είναι να μην γκρινιάζω; Δεν μπορώ να φάω κρέας γιατί δεν ξέρω από που κρατάει η σκούφια του. Δεν μπορώ να πάω σουπερμάρκετ γιατί δεν βάζουν λέει, γάντια. Δεν μπορώ να φάω σοκολάτα γιατί ειναι ληγμένη και μου την ξαναπουλάνε για φρέσκια. Κι αν τα παραβλέψω και φάω και πάθω τα χειρότερα και αρρωστήσω, δεν μπορώ να πάω σε νοσοκομείο γιατί δεν εχουν ούτε ιερό ουτε όσιο, θα με βάλουν κάτω και θα πάω από ξεχασμένο εργαλείο στο εντερο. Δεν μπορώ να χέσω σαν ανθρωπος γιατί το παπιέ ντε κωλέ –κοινώς κωλόχαρτο- αποθηκεύεται σε μέρη με ποντίκια και κατσαρίδες. Δεν μπορώ να αγοράσω τίποτα απο ζαχαροπλαστείο να γλυκανω τον πόνο μου, γιατί θα φάω οτιδήποτε άλλο εκτος από πάστα... Στο τέλος δεν θα μπορούμε ούτε να κλάσουμε, γιατί η ατμοσφαιρική ρύπανση θα ναι τόσο μεγάλη που θα κάθε πορδή θα λειτουργεί σαν μολότωφ. Θα σπάει το τζάμι του γείτονα από την έκρηξη και θα μας λένε οτι ο Μπιν Λαντεν ζει και κρύβεται στην Ελλάδα! Και θα π...

Ξέρω τι σκέφτεστε όλοι... Πότε θα τελειώσουμε επιτέλους να πάμε σπίτι... να μαζευτούμε με την παρέα μας, και να παίξουμε κανένα τουρνουά Pro Evolution … Ψάχνω έναν Κρητικό, πίνοντας μπάφους και παίζοντας προ Ζωνιανά ειν’ το χωριό Πίνουν μπάφους και παίζουν προ Ωωω, πίνουν μπάφους και παίζουν προ Ωωω, πίνουν μπάφους και παίζουν προ Εεεεο, έχουν και σιδερικό Γιατί πουλάν μπάφους, και παίζουν προ Εεεο, και χουν και εξοχικό Γιατί πουλάν μπάφους, και παίζουν προ Με φωνάζουνε τρελό Γιατί πίνω μπάφους και παίζω προ Μπήκα μες το μπατσικό πίνοντας μπάφους και παίζοντας προ Τον Κρητίκαρο να βρώ Που πίνει μπάφους και παίζει προ Τον παίρνω και στο κινητό πίνοντας μπάφους και παίζοντας προ Μα το έχει πιά κλειστο Γιατι πίνει μπάφους και παίζει προ Κι όπως είναι φυσικό Που πίνει μπάφους και παίζει προ Μόλις είδε το μπατσικό Που πίνει μπάφους και παίζει προ Επιασε το σιδερικό Δεν ήπιε μπαφους δεν έπαιξε προ Σημάδεψε αστυνομικό Γιατί έπινε μπ...

Ταινία : «Κάλπη-κη Δεκάρα» Διάρκεια: 12 ώρες και 4 χρόνια Σκηνοθεσία: ΜΜΕ Casting : ΜΜΕ Ηθοποιοί: Ελληνικά Κόμματα Διεύθυνση παραγωγής/ Σπόνσορες: Δημόσιο Ταμείο Λόγοι για να τη δεις: Οι φίλοι σου είναι επαρχιώτες κι έχουν πάει για να ψηφίσουν και δεν υπάρχει ούτε ένας για καφέ, δεν έχεις όρεξη για ύπνο, δεν έχεις γκόμενα /ο για να κάνεις σεξ, έπαθες τροφική δηλητηρίαση όταν γύρισες από την Μαδρίτη γιατί έμενες στο ίδιο ξενοδοχείο με την Εθνική Μπάσκετ και είσαι καθηλωμένος /η στο κρεβάτι, είσαι ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ ή ΛΑΟΣ φανατικός κι έχεις αγωνία για το ποσοστό, δεν κέρδισε η Ελλάδα τους Ισπανούς εχτές, οπότε δεν έχει τίποτα άλλο η τηλεόραση, είσαι στη φυλακή, είσαι φαντάρος, ψήφισες γιατί ο Βαγγελάκης μπήκε στο Δημόσιο πέρσι και ο ανηψιός σου έβαλε για βουλευτής στη Β’ Κολοπετεινίτσας – να το στηρίξουμε το παιδί, είσαι φανατικός της πίτσας και είναι ευκαιρία να πάρεις το φίλο σου το Μπάμπη με τη Σούλα -τη χοντρή που δεν τη πας αλλά την παντρεύτηκε ο μ…κας τι να...

Πάειειειειει… Αυτό ητανεεεεε…. Τέλος οι διακοπούλες, τα κεφάλια μέσα τώρα ρεμάλια, αρκετά με διαδηλώσεις, άντε να κάνετε κανα πλιτς πλιτς κανένα σουκου, όσοι προλάβετε γιατί μετά έχει ελληνική ταινία. Και τι ταινία. Ξεπερνά ακόμα και Ταραντίνο. Την «Κάλπη-κη Δεκάρα». Βέβαια. Σήμερα, ήδη σας ανακοινώσαμε κιόλας περίληψη του έργου. Ποιές αφεντομουτσουνάρες θα δείτε να μαλλιοτραβιούνται πολιτισμένα (κατά το κοινώς λεγόμενο, ποιοι θα συμμετέχουν και στα ντιμπειτσ – φαγαμε πολύ ξύλο στο χωριό μας για να μάθουμε να βλέπουμε ένα debate και να αποφασίζουμε τι να ψηφίσουμε από τη μια μέρα στην άλλη, για να μπορούν όσοι θέλουν αν χρειαστεί να κάνουν εκλογές fast food). Να μην προλάβετε να το πολυσκεφτείτε κιόλας γιατί την κάτσαμε τη βάρκα… Κι άμα δούμε και από τις δημοσκοπήσεις ότι δεν το πολύ αποφασίζετε εύκολα; Θα ρίξουμε και 5-10 τσιράκια μας να υποσχεθούνε τα απίστευτα, θα σας βάλουμε και σε δουλειές να ξεχάσετε προσωρινά τον πόνο σας, θα σκάψουμε όλον τον κόσμο να φαίνεται ότι κάνουμε έργα,...

Με προέταξε η συνείδησή μου να το κάνω… Πήγα. Δεν είχα ξανά αισθανθεί την ανάγκη σε άλλου τύπου διαμαρτυρίες να συμμετέχω, μόνο άλλη μια φορά. Ήταν το ελάχιστο που μπορούσα να κάνω για τη χώρα μου. Δεν έχω τα φανταστικά gadgets, ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟΙ ΤΡΟΧΟΝΟΜΟΙ ΜΟΥ για να αποτυπώσω τις εικόνες που είδα στα πρόσωπα όλων όσων αποφάσισαν να ξεκουβαλήσουν των καναπέδων τους- όπως και γω, και να διαμαρτυρηθούν απόψε στο Σύνταγμα, αλλά οι εικόνες αυτές θα μείνουν για πάντα μέσα μου. Είδα πολλά. Είδα και τα κομματόσκυλα, είδα και τα χαζοχαρούμενα, είδα όμως και κόσμο πραγματικά οργισμένο και συνειδητοποιημένο και απογοητευμένο με την κατάσταση. Είδα το φεγγάρι πάνω από τη Βουλή είτε να κλαίει, είτε να γελάει με τα χάλια μας. Είδα τον μπαμπά με το παιδί του να αποφασίζει να μην το πάει στα Village απόψε, αλλά να το σηκώνει στους ώμους του και να φωνάζει με στριγκιά φωνή, βραχνιασμένη φωνή, «πού θα μεγαλώσει αυτό το παιδί ΚΑΘΙΚΙΑ;;;;; ΠΟΥ;;;;» ‘Ηταν κάποτε ένας μόνος του… Κανείς, δεν απάντησε. Κανείς δεν...

Συζήτηση ταξιτζή (όχι κλασσικού θα έλεγα) και νέας πελάτισσας σε μεγάλη διαδρομή… Ήμουν δεύτερη κούρσα που βόλευε και άκουγα απλώς… κάποια πρόλαβα να τα ηχογραφήσω ευτυχώς αλλά δεν είχα πολύ χώρο στο κινητό μου, κάποια τα γράφω περιφραστικά, γιατί θυμόμουν μόνο το ρεζουμέ... Σίγουρα δεν έχασα τίποτα όμως από το νόημα…. ΠΕΛ: ...Εγώ όμως θα κοιμηθώ απόψε, γιατί το σπίτι μου δεν κάηκε, κύριέ μου, γιατί δεν έχω ζώα που κάηκαν και δεν βγάζω χρήματα από αυτά, γιατί δεν έχασα μάνα, αδερφή παιδιά, συγγενείς, σε πυρκαγιά, γιατί δεν έχω φίλο, γνωστό, συγγενή πυροσβέστη, γιατί δεν υπάρχουν πολλές πιθανότητες να είμαι σε καμία από τις παραπάνω περιπτώσεις στο κοντινό μέλλον, γιατί το μόνο που μου μεταφέρει τη φρίκη που ζει η Ελλάδα τις ώρες αυτές είναι ένα κουτί γεμάτο εικόνες και μπορώ να το κλείσω και να βάλω αδιάφορα μουσική, κι αν βρεθώ με φίλους, να συζητήσω αυτή τη φρίκη για να μη με πουν κι αναίσθητη… Γιατί αναίσθητη δεν είμαι! ΤΑΞ: Για κάτσε ρε κοπελιά, αν οι νέοι τα παρατήσουν και σκέ...