Καλύτερα

Μαύρο πετσί, πέτο στυγνό και τα δευτερόλεπτα δεν έφταναν αλλά έπρεπε να φτάσουν...

Ξεγυμνώθηκε η αλήθεια, ξεγυμνώθηκε η φύση, η ίδια, δεν θυμάται πια, από που ήρθε και πού πάει. Μόνο πίσω... Μόνο πίσω εκεί που γεννιόταν ήθελε να βρεθεί. Χιλιόμετρα πίσω.Εκεί που ξερει πως την αγαπούν και την νοιάζονται. Εκεί πηγαινε, για εκεί ετρεχε, εκει σερνόταν κι εκεί σκόνταψε... Δεν έφτασε η ψυχή. Η ανάσα δεν έφτανε να τρέξεις. Δεν έφτανε το σάλιο να βρέξει το λαρύγγι να φωνάξεις να μη σε προλάβει η στιγμή. Η ζωή η ίδια. Κι εκεί πάνω στο βρώμικο δρόμο, δεν έφτανε το κλάσμα του δευτερολέπου να γυρίσεις να κοιτάξεις πίσω, τι αφηνες, τί άφησες και πού πας. Δεν έφτανε. Δεν εφτασες ποτέ... Δεν πήγες ποτέ όπου ήθελες να πας, δε σε περίμενε κανείς. Δεν ήταν η στιγμή. Δεν ήταν η χαρά. Δεν ήταν ούτε η λύπη. Δεν ήταν η στιγμή. Δεν ήταν ούτε ο στόχος ούτε ο προορισμός. Σου διαλέχτηκε, έτρεξες και πήγες προς τα κει κυνηγημένος. Να σώσεις το λυγμό που ανέβαινε και δεν ήθελε να βγει να σου δείξει πόσο αδύναμος μπορείς και θες να νιώσεις, αλλά δεν πρέπει...

Να σου δειξει πόσο μόνος είσαι στη δύσκολη, γιατι δεν θέλεις αλλά και γιατί δεν πρέπει... Να λυγίσεις; Δεν θέλεις και δεν πρέπει. Για να σηκωθείς και πάλι, όρθιος με το λυγμό να θολώνει το βλέμμα, και να αναρωτηθείς για άλλη μια φορά: «Μόνος»;...Καλύτερα.

Σχόλια

Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Monos... Kalitera... Nai, den mporo na antitaxtho se aytin sou tin logiki... alla kai pali. poso kalo einai na tin paleyeis monos sou...? poso mporeis na antekseis xoris storgi, xadi... fili... poso? anarotithikes pote? to epsakses...? to antekses pote...? tha to antekseis...? tosa erotimata gia mia kai monadiki apofasi... akoma kai an ayti i apofasi den einai sto xeri sou... thimisou. skepsou. psakse. panta iparxoun anthropoi trigiro sou gia na vouliakseis stin agkalia tous...
18 Δεκεμβρίου 2007 στις 1:52 μ.μ.
Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Συζήτηση ταξιτζή (όχι κλασσικού θα έλεγα) και νέας πελάτισσας σε μεγάλη διαδρομή… Ήμουν δεύτερη κούρσα που βόλευε και άκουγα απλώς… κάποια πρόλαβα να τα ηχογραφήσω ευτυχώς αλλά δεν είχα πολύ χώρο στο κινητό μου, κάποια τα γράφω περιφραστικά, γιατί θυμόμουν μόνο το ρεζουμέ... Σίγουρα δεν έχασα τίποτα όμως από το νόημα…. ΠΕΛ: ...Εγώ όμως θα κοιμηθώ απόψε, γιατί το σπίτι μου δεν κάηκε, κύριέ μου, γιατί δεν έχω ζώα που κάηκαν και δεν βγάζω χρήματα από αυτά, γιατί δεν έχασα μάνα, αδερφή παιδιά, συγγενείς, σε πυρκαγιά, γιατί δεν έχω φίλο, γνωστό, συγγενή πυροσβέστη, γιατί δεν υπάρχουν πολλές πιθανότητες να είμαι σε καμία από τις παραπάνω περιπτώσεις στο κοντινό μέλλον, γιατί το μόνο που μου μεταφέρει τη φρίκη που ζει η Ελλάδα τις ώρες αυτές είναι ένα κουτί γεμάτο εικόνες και μπορώ να το κλείσω και να βάλω αδιάφορα μουσική, κι αν βρεθώ με φίλους, να συζητήσω αυτή τη φρίκη για να μη με πουν κι αναίσθητη… Γιατί αναίσθητη δεν είμαι! ΤΑΞ: Για κάτσε ρε κοπελιά, αν οι νέοι τα παρατήσουν και σκέ...
Διαβάστε περισσότερα

ΕΔΩ…

Ταινία : «Κάλπη-κη Δεκάρα» Διάρκεια: 12 ώρες και 4 χρόνια Σκηνοθεσία: ΜΜΕ Casting : ΜΜΕ Ηθοποιοί: Ελληνικά Κόμματα Διεύθυνση παραγωγής/ Σπόνσορες: Δημόσιο Ταμείο Λόγοι για να τη δεις: Οι φίλοι σου είναι επαρχιώτες κι έχουν πάει για να ψηφίσουν και δεν υπάρχει ούτε ένας για καφέ, δεν έχεις όρεξη για ύπνο, δεν έχεις γκόμενα /ο για να κάνεις σεξ, έπαθες τροφική δηλητηρίαση όταν γύρισες από την Μαδρίτη γιατί έμενες στο ίδιο ξενοδοχείο με την Εθνική Μπάσκετ και είσαι καθηλωμένος /η στο κρεβάτι, είσαι ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ ή ΛΑΟΣ φανατικός κι έχεις αγωνία για το ποσοστό, δεν κέρδισε η Ελλάδα τους Ισπανούς εχτές, οπότε δεν έχει τίποτα άλλο η τηλεόραση, είσαι στη φυλακή, είσαι φαντάρος, ψήφισες γιατί ο Βαγγελάκης μπήκε στο Δημόσιο πέρσι και ο ανηψιός σου έβαλε για βουλευτής στη Β’ Κολοπετεινίτσας – να το στηρίξουμε το παιδί, είσαι φανατικός της πίτσας και είναι ευκαιρία να πάρεις το φίλο σου το Μπάμπη με τη Σούλα -τη χοντρή που δεν τη πας αλλά την παντρεύτηκε ο μ…κας τι να...
Διαβάστε περισσότερα

Α-σχολ(εί)ες

Έχω πάθει πολιτισμικό και πολιτικό σοκ. Διατυμπάνιζα παντού και πάντα ότι ντρέπομαι που δεν γνωρίζω βασικά κομμάτια της Ελληνικής Ιστορίας. Ένιωθα τύψεις, που στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο βαριόμουνα αφόρητα όταν είχαμε το μάθημα αυτό, έχοντας φυσικά ξεχάσει την τότε ψυχολογία μου και πώς είχαν φροντίσει να καλλιεργηθεί απέναντι σε αυτό. Τελικά, πολλά παιδιά τότε διάβαζαν για τον βαθμό. Ή για να περάσουν. Αυτή είναι η νοοτροπία. Με αποτέλεσμα να έχεις μπροστά σου ένα βιβλίο και να μην βλέπεις ότι είναι η Ιστορία σου, αλλά το νούμερο της βαθμολογίας που έπρεπε να πετύχεις. Αν μεταφραζόταν σαν 17 γιατί ήσουν ο μαθητής που διάβαζε όλη τη χρονιά, ήταν ευκολάκι, οπότε και σήμερα ίσως κάτι να θυμάσαι... Αν το έβλεπες, όμως σαν το 10ράκι που χρειαζόσουν για το τέλος γιατί δεν το άνοιξες ποτέ, και μάλιστα τα μισά που θα 'γραφες θα ήταν και μέσα από σκονάκι της τελευταίας στιγμής, είμαι σίγουρη ότι δεν θυμάσαι ούτε καν αν έκανες Ιστορία σαν μάθημα που λέει ο λόγος. Ένα «ωχ» και μια σφαλιά...
Διαβάστε περισσότερα