Limits of mind & soul...

Μαύρο πετσί, πέτο στυγνό και τα δευτερόλεπτα δεν έφταναν αλλά έπρεπε να φτάσουν... Ξεγυμνώθηκε η αλήθεια, ξεγυμνώθηκε η φύση, η ίδια, δεν θυμάται πια, από που ήρθε και πού πάει. Μόνο πίσω... Μόνο πίσω εκεί που γεννιόταν ήθελε να βρεθεί. Χιλιόμετρα πίσω.Εκεί που ξερει πως την αγαπούν και την νοιάζονται. Εκεί πηγαινε, για εκεί ετρεχε, εκει σερνόταν κι εκεί σκόνταψε... Δεν έφτασε η ψυχή. Η ανάσα δεν έφτανε να τρέξεις. Δεν έφτανε το σάλιο να βρέξει το λαρύγγι να φωνάξεις να μη σε προλάβει η στιγμή. Η ζωή η ίδια. Κι εκεί πάνω στο βρώμικο δρόμο, δεν έφτανε το κλάσμα του δευτερολέπου να γυρίσεις να κοιτάξεις πίσω, τι αφηνες, τί άφησες και πού πας. Δεν έφτανε. Δεν εφτασες ποτέ... Δεν πήγες ποτέ όπου ήθελες να πας, δε σε περίμενε κανείς. Δεν ήταν η στιγμή. Δεν ήταν η χαρά. Δεν ήταν ούτε η λύπη. Δεν ήταν η στιγμή. Δεν ήταν ούτε ο στόχος ούτε ο προορισμός. Σου διαλέχτηκε, έτρεξες και πήγες προς τα κει κυνηγημένος. Να σώσεις το λυγμό που ανέβαινε και δεν ήθελε να βγει να σου δείξει πόσο αδύναμος...

Το φιλί είναι ακριβό. Δεν το δίνεις όπου να’ναι ούτε στο δίνουν όπου κι όπου. Και μιας και υποσχέθηκα οτι αυτό τον μήνα τα posts θα απέχουν απο κοινωνική ευαισθησία, ένα έχω να πω. Ψάξτε να βρείτε το φιλί... Πέρασες καλά; Ήπιες τα ποτά σου; Φασώθηκες; Ναι, αλλά το φιλί τί σου είπε; Σου δώθηκε; Το πήρες; Το ενιωσες; Εδω, φιλαράκι, δεν μιλάμε για το γλωσσόφιλο... μιλάμε για το φιλί... Και δεν έχει να κάνει με το φιλί που σου δίνουν στο στόμα σου. Έχει να κάνει με το φιλί που σου δίνουν στο μέτωπο και συ το νιώθεις στο πουλί σου αν είσαι άντρας και στο μουνί σου αν είσαι θυληκό... Είναι ακριβό το γαμίδι, και δεν το νιώθει ο άνθρωπος αν δεν είναι Άνθρωπος. Και δεν το δίνει άνθρωπος αν δεν είναι Άνθρωπος. Καταλαβαίνεις την διαφορά όμως Άνθρωπε; Τί σόι άνθρωποειδές είσαι αν δεν καταλαβαίνεις την διαφορά; Καλημέρα... να συστηθώ. Είμαι το φιλί. Αυτό που σε μάγεψε χτες βράδυ. Μ’ενιωσες; Εκει ήμουνα... Άλλα δεν με ενιωσες και το κατάλαβα... Και ορκίστηκα γι’αυτό και μόνο να μη με ...