Νότα αισιοδοξίας...

Απουσίασα για λίγους μήνες... Δεν πιστεύω οτι έγινε και αισθητή η απουσία μου. Όμως, καλό είναι όταν δεν έχεις κάτι να πεις, να σωπαίνεις... Άντε καλό χειμώνα, λοιπόν...

«Σημασία έχει να περνάς καλά...»
Μεγάλη μούφα...
Σημασία έχει να είσαι καλά για να νομίζεις οτι περνάς και καλά... Όταν είσαι καλά τη στραβή την αντιμετωπίζεις ήρεμα και εύκολα... Όταν εισαι στην κατύφλα, όλα είναι μαύρα κι άραχνα και τραβάς και τα χειρότερα κι όλου του κόσμου, σαν μαγνήτης, τη αρνητίλα και τη συννεφιά... Γίνεσαι ο Ξανθόπουλος ή η Βούρτση αντίστοιχα, σε έχει βαρέσει της άτιμης κενωνίας το άδικο, και εισαι στο χείλος του γκρεμου...
Εχει σπάσει το νυχι σου και συ το βλέπεις σαν ρίξη χιαστού... Σου μιλάει ο αφεντικός σου για μείωση εσόδων και κάτι πρεπει να κάνετε, και συ νομίζεις οτι απολύεσαι. Σου μιλάει η γκόμενα και σου ανοίγει θέμα οτι έχετε χαθεί και συ νομιζεις οτι χωρίζεις. Σου λέει η μάνα σου να πάς για φαί και συ νομίζεις οτι θα στα χώσει... Σου λέει ο φίλος σου να πάτε για καφέ και συ το βλέπεις «τραβηγμα».

Εστω ότι όντως, χάνεις τη δουλειά σου. Εστω οτι όντως χώρισες. Εστω ότι όντως οι οικογενειακές σχέσεις πάνε σκατά. Εστω ότι όντως τσακώθηκες μ’ολο τον κόσμο και ότι όλα συμβαίνουν ταυτόχρονα. Δεν εχεις δουλειά δεν έχεις λεφτά, δεν εχεις γκόμενα, δεν έχεις φίλους... Σίγουρα έχεις κάτι. Νεύρα. Αγχος. Πανικό. Αλλοι λένε οτι έχουν κατάθλιψη.
Καλά ειναι και αυτά. Ό,τι έχεις καλό είναι. Γιατί όταν έχεις κάτι, σημαίνει οτι έχεις και τη δύναμη να το χρησιμοποιήσεις. Είναι σαν είσαι στην έρημο και το μόνο πράγμα που διαθετεις είναι το ενστικτο της αυτοσυντήρησης. Ή θα πεθάνεις ή θα επιβιώσεις. Δατς λαιφ.
Σκεψου λοιπόν θετικά. Αν μη τι άλλο εισαι ζωντανός. Αναπνέεις... Κι αυτό είναι δώρο.
Όχι , η λύση δεν είναι να χαζογελάς στον καθρέφτη σου σαν ηλίθιος σαν να’χεις πιει 5 μπύρες πρωινιάτικα, μόνο και μόνο για να το πιστέψεις, γιατί θα γίνεις ο περίγελος της κοινωνιας από το δαρμένο Βασιλάκη Καίλα που ήσουνα πριν-και ήδη γελούσανε μαζί σου, αλλα διακριτικά. Χώρια οτι θα βρεις το ΟΚΑΝΑ στην πορτα σου και λέω, ίσως, και κοινωνική λειτουργό...
Ούτε φυσικά να αρχίζεις να αλλάζεις θέση σον καναπέ σου να κρεμάς τσιμπραγκαλα στους τοιχους και να βάζεις ψάρια στο μπαλκόνι με τακτικές Φεγκ Σούι, γιατι το λιγότερο θα σου περάσουν ζουλομανδύα που θα χεις βάλει το κρεβάτι στο μπανιο γιατί εκει ειναι η ανατολή... Ασε που χει και υγρασία... Το να φτιάξεις τη θετική ενεργεια του χωρου και να πάθεις πλευρίτιδα, νομιζω δεν συμφέρει...
Άσε που το «ριζικό σου απ’τη χαρά σου το’χουν παρει αλλοι» και έχει μετατραπεί σε κακορίζικο ανεπιστρεπτί... Οπότε, όχι το Φενγκ Σούι, ούτε η Λίτσα Πατέρα δεν σε σώνει, κι ας ξέρει πότε φεύγει ο ανάδρομος Ερμής από τον Υδροχόο.Είπαμε έχεις φάει μουντζα, όκει. Εσύ πρέπει να τη βλέπεις σαν ήλιο με αχτίδες αυτή τη μουντζα. Πρόσεχε, μην κάνεις συνειρμούς με τον ήλιο του ΠΑΣΟΚ, είπαμε να ανέβεις, όχι να πέσεις στα κάτεργα...

Ξεκίνα τη μέρα χαλαρά. Φτιάξε καφέ, βρες εικοσαλεπτάκια χυμένα στα τζην στα σακάκια, και πάρε ένα πακέτο τσιγάρα και μια εφημερίδα για ψάξιμο. Έλα τωρα, όλοι την τελευταία στιγμή κάτι βρίσκουμε να συμπληρώσουμε 4 ευρώ. Ειδικά αν είμαστε καπνιστές-πρεζάκια. Μείνε στο σπίτι και μην πάρεις κανέναν τηλέφωνο. Ούτε για δουλειά. Πρώτα θα βρεις τις αγγελίες και μετά αφού κανεις ξεκαρτάρισμα, μετά θα πάρεις και τηλέφωνο. ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ στο τηλεφωνο μεγάλε, το χρειάζεσαι. Αστη μέρα να κυλήσει και δες περισσότερο τι σου λείπει απο αυτά που δεν έχεις. Μην μπεις στο τριπ οτι όλα είναι αλυσίδα. Οντως είναι. Αλλα πρέπει να σκεφτείς τους κρίκους ξεχωριστα φίλε. Χωρίς τους κρίκους δεν έχεις αλυσίδα. Και η αλυσίδα είναι ο στόχος ο μεγάλος. Πέτυχε σους μικρούς κρίκους και μετά το κοιτάς το θέμα.
Προσπάθησε να γουστάρεις που είσαι χάλια. Να αγαπήσεις τον εαυτό σου στις μαύρες του. Να του συγχωρήσεις που δε σου μιλάει ευγενικά. Να τον περιποιηθείς σαν μωρό. Άμα δεν ξέρεις τί σημαίνει μωρό άκου το «μωρο» της Πρωτοψάλτη...Δεν έχεις άλλον. Μόνος είσαι. Διοχέτευσε τα νεύρα σου σε ό,τι όλον το προηγούμενο καιρό δεν έκανες επειδή δεν είχες τον χρόνο να το κάνεις γιατί τα είχες όλα. Πέταξε άχρηστα πράγματα. Τακτοποίησε φωτογραφίες. Άκου μουσική. Μή δεις τηλεόραση καθόλου. Κοίτα το ταβάνι καλύτερα, γιατί αυτό το ρημαδοκούτι θα σε κάνει να νιώσεις χειρότερα για όσα δεν έχεις τώρα και δεν μπορείς να αποκτήσεις άμεσα.

Αν φανταστείς την/τον γκόμενά/ο σου τί κανει τώρα και πού είναι, όσο καλά περνάει στα ροζ της/του τα όνειρα, με ποιους μιλάει ποιούς κοιτάει, και πόσο καλά περνάει που σε παράτησε, υπάρχει διακόπτης. Βρες τις φωτογραφίες του σχολείου και θυμίσου αυτόν/αυτήν που τα χες τότε. Οταν θυμόμαστε τα πιο αγνά πράγματα, φεύγει η αρνητίλα της ενηλικίωσης... Στάνταρ δεν έχεις κρατήσει κακία ακόμα κι αν σε είχε φέρει σε παρόμοια φάση ψυχολογικά. Στην ίδια δεν είσαι πάντως γιατί τότε είχες χαρτζιλίκι, είχες τον κολλητό να περάσεις από το σπίτι του, τώρα έχεις τα @@ σου μόνο.
Όταν και αν νυστάξεις πέσε για ύπνο. Μην σκεφτείς το μηδεν που είσαι τώρα. Σκέψου το ένα και πως θα φτάσεις σε αυτό. Ονειρέψου πως θα νιώθεις τότε...
Αν δεν νυστάξεις και σε έχει πιάσει η insomnia, μην διανοηθείς να ανοίξεις το κουτί. Κι αν το ανοίξεις επέλεξε να δεις την αναπαραγωγή των λεπιδόπτερων ή ακόμα να βλέπεις μια καμήλα που μασάει φύλλα... Κοινώς, ξεκόλλα το κεφάλι σου απο τα αρνητικά...
Τις φρίκες τις αντιμετωπίζουμε με θάρρος. Δεν τις τρώμε. Επίσης, οι φρίκες είναι μια τοποθεσία στην Ιθάκη... Κι αν δεν το ξέρεις, ξέρεις πού είναι η Ιθάκη, απλά ψάχνεις τη δικιά σου... Απόλαυσε το ταξίδι , όπως μας είπε κι ο ποιητής και πέσε για υπνο επιτέλους...
Απλά, άποψη, γιατί συμβουλές δίνουν μόνο οι γιατροί και οι δικηγόροι...

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΕΔΩ…

Α-σχολ(εί)ες