Wake me Up when September Ends
Πάειειειειει… Αυτό ητανεεεεε….
Τέλος οι διακοπούλες, τα κεφάλια μέσα τώρα ρεμάλια, αρκετά με διαδηλώσεις, άντε να κάνετε κανα πλιτς πλιτς κανένα σουκου, όσοι προλάβετε γιατί μετά έχει ελληνική ταινία. Και τι ταινία. Ξεπερνά ακόμα και Ταραντίνο. Την «Κάλπη-κη Δεκάρα».
Βέβαια. Σήμερα, ήδη σας ανακοινώσαμε κιόλας περίληψη του έργου. Ποιές αφεντομουτσουνάρες θα δείτε να μαλλιοτραβιούνται πολιτισμένα (κατά το κοινώς λεγόμενο, ποιοι θα συμμετέχουν και στα ντιμπειτσ – φαγαμε πολύ ξύλο στο χωριό μας για να μάθουμε να βλέπουμε ένα debate και να αποφασίζουμε τι να ψηφίσουμε από τη μια μέρα στην άλλη, για να μπορούν όσοι θέλουν αν χρειαστεί να κάνουν εκλογές fast food).
Να μην προλάβετε να το πολυσκεφτείτε κιόλας γιατί την κάτσαμε τη βάρκα…
Κι άμα δούμε και από τις δημοσκοπήσεις ότι δεν το πολύ αποφασίζετε εύκολα; Θα ρίξουμε και 5-10 τσιράκια μας να υποσχεθούνε τα απίστευτα, θα σας βάλουμε και σε δουλειές να ξεχάσετε προσωρινά τον πόνο σας, θα σκάψουμε όλον τον κόσμο να φαίνεται ότι κάνουμε έργα, θα εξαφανίσουμε για κανα-δυο βδομάδες τα ράντζα από τα νοσοκομεία, θα προσλάβουμε πυροσβέστες για τους ευαίσθητους από σας και τους απογοητευμένους , ξέρετε τώρα εσείς… Είναι δέσμευση. Παιδιά είμαστε;
Τώρα, αν ανήκετε στους άλλους, που θέλουν την εξουσία, έχει και για σας γλαρόσουπα… Θα σας φλομώσουμε με το τι θα κάναμε εμείς που δεν έκαναν αυτοί βρε κουτά! Και φυσικά θα τονίσουμε ότι τώρα έχουμε όρεξη για δουλειά γιατί η Ελλάδα δεν γυρίζει πίσω, και γιατί μαζί πρέπει να πάμε σαν τους Χιώτες χέρι-χέρι … Θα γεμίσουμε τα κανάλια με παράθυρα και θα τσακωνόμαστε δήθεν όλη μέρα για τα λάθη που έγιναν στις πυρκαγιές (είναι πρόσφατο και μας βολεύει) και φυσικά για τα ομόλογα.
Χαίρε κράτος απρόβλεπτο! ΦΕΡΤΕ ΤΟ ΠΡΙΟΝΙΙΙΙΙΙΙΙ….
Δεν είμαι καλά. Καλά είναι σίγουρα και το ότι ο Σεπτέμβρης δεν είναι ο μήνας μου, και το ότι η ψυχολογία μου έχει καταστραφεί ολοσχερώς και τα βλέπω όλα μπλε όπως λέει και το τραγούδι, και το ότι είμαι γυναίκα και οι ορμόνες μου παίζουν πινγκ πονγκ με το φεγγάρι όταν δεν έχουν τι να κάνουν, όμως μπάστα σινιόρι.
11.000.000 υπάρχουν, αν μη τι άλλο δεν είναι όλοι γυναίκες…
«Πίνω μπάφους και παίζω προ, δεν έχω χρόνο για το μωρό, γιατί πίνω μπάφους και παίζω προ….» Δεν ξέρω ποιος το λέει, ούτε ποιος το έγραψε αυτό το κομμάτι… Αλλά είναι τέλειο!
Σωτήρη, Σωτήρη Βου, Γιάννη, Φανή, Ντίνη, Στελίτο, Λευκή, Σωκράτη, Κώστα, Δημήτρη, και σε όλους όσους ήπιανε σφηνάκι τεκίλα με καπάκι από κοκα –κόλα ! Πέρασα αξέχαστα! See you next year! Σωτήρη σου οφείλω κείμενο… Μη σου πώ βιβλίο…
WAKE ME UP WHEN SEPTEMBER ENDS, γιατί δεν την παλεύω αλλιώς…
Τέλος οι διακοπούλες, τα κεφάλια μέσα τώρα ρεμάλια, αρκετά με διαδηλώσεις, άντε να κάνετε κανα πλιτς πλιτς κανένα σουκου, όσοι προλάβετε γιατί μετά έχει ελληνική ταινία. Και τι ταινία. Ξεπερνά ακόμα και Ταραντίνο. Την «Κάλπη-κη Δεκάρα».
Βέβαια. Σήμερα, ήδη σας ανακοινώσαμε κιόλας περίληψη του έργου. Ποιές αφεντομουτσουνάρες θα δείτε να μαλλιοτραβιούνται πολιτισμένα (κατά το κοινώς λεγόμενο, ποιοι θα συμμετέχουν και στα ντιμπειτσ – φαγαμε πολύ ξύλο στο χωριό μας για να μάθουμε να βλέπουμε ένα debate και να αποφασίζουμε τι να ψηφίσουμε από τη μια μέρα στην άλλη, για να μπορούν όσοι θέλουν αν χρειαστεί να κάνουν εκλογές fast food).
Να μην προλάβετε να το πολυσκεφτείτε κιόλας γιατί την κάτσαμε τη βάρκα…
Κι άμα δούμε και από τις δημοσκοπήσεις ότι δεν το πολύ αποφασίζετε εύκολα; Θα ρίξουμε και 5-10 τσιράκια μας να υποσχεθούνε τα απίστευτα, θα σας βάλουμε και σε δουλειές να ξεχάσετε προσωρινά τον πόνο σας, θα σκάψουμε όλον τον κόσμο να φαίνεται ότι κάνουμε έργα, θα εξαφανίσουμε για κανα-δυο βδομάδες τα ράντζα από τα νοσοκομεία, θα προσλάβουμε πυροσβέστες για τους ευαίσθητους από σας και τους απογοητευμένους , ξέρετε τώρα εσείς… Είναι δέσμευση. Παιδιά είμαστε;
Τώρα, αν ανήκετε στους άλλους, που θέλουν την εξουσία, έχει και για σας γλαρόσουπα… Θα σας φλομώσουμε με το τι θα κάναμε εμείς που δεν έκαναν αυτοί βρε κουτά! Και φυσικά θα τονίσουμε ότι τώρα έχουμε όρεξη για δουλειά γιατί η Ελλάδα δεν γυρίζει πίσω, και γιατί μαζί πρέπει να πάμε σαν τους Χιώτες χέρι-χέρι … Θα γεμίσουμε τα κανάλια με παράθυρα και θα τσακωνόμαστε δήθεν όλη μέρα για τα λάθη που έγιναν στις πυρκαγιές (είναι πρόσφατο και μας βολεύει) και φυσικά για τα ομόλογα.
Χαίρε κράτος απρόβλεπτο! ΦΕΡΤΕ ΤΟ ΠΡΙΟΝΙΙΙΙΙΙΙΙ….
Δεν είμαι καλά. Καλά είναι σίγουρα και το ότι ο Σεπτέμβρης δεν είναι ο μήνας μου, και το ότι η ψυχολογία μου έχει καταστραφεί ολοσχερώς και τα βλέπω όλα μπλε όπως λέει και το τραγούδι, και το ότι είμαι γυναίκα και οι ορμόνες μου παίζουν πινγκ πονγκ με το φεγγάρι όταν δεν έχουν τι να κάνουν, όμως μπάστα σινιόρι.
11.000.000 υπάρχουν, αν μη τι άλλο δεν είναι όλοι γυναίκες…
«Πίνω μπάφους και παίζω προ, δεν έχω χρόνο για το μωρό, γιατί πίνω μπάφους και παίζω προ….» Δεν ξέρω ποιος το λέει, ούτε ποιος το έγραψε αυτό το κομμάτι… Αλλά είναι τέλειο!
Σωτήρη, Σωτήρη Βου, Γιάννη, Φανή, Ντίνη, Στελίτο, Λευκή, Σωκράτη, Κώστα, Δημήτρη, και σε όλους όσους ήπιανε σφηνάκι τεκίλα με καπάκι από κοκα –κόλα ! Πέρασα αξέχαστα! See you next year! Σωτήρη σου οφείλω κείμενο… Μη σου πώ βιβλίο…
WAKE ME UP WHEN SEPTEMBER ENDS, γιατί δεν την παλεύω αλλιώς…
Σχόλια
και πιστεύω αυτό είναι το σωστό"
Locomondo einai oi typoi poy to lene